Kodachrome Basin SP, Highway 12 en Capitol Reef NP (27/09/19)

Kodachrome Basin State Park

Vandaag willen we een wandeling maken bij zonsopkomst. Dus om 6u20 staan we op zodat we om 7u00 klaar staan. De Angel’s Palace Trail, de populairste trail van het park, start vlakbij de campground. De trail begint met een klim van zo’n 50 meter en bestaat uit verschillende korte lussen op het plateau. In het oosten zijn er hoge zandstenen kliffen, maar in de andere richtingen is er een weids uitzicht.  We zien de zon opkomen en de mist verdwijnt als sneeuw voor de zon. Soms zijn er diepe kliffen, hier moeten we de kindjes dan wel goed bij de hand houden. Anderhalf uur later en drie kilometer verder staan we terug bij de camper. Fons en Liza hebben weer heel flink meegewandeld. Nadat we de camper losgekoppeld hebben rijden we verder het park uit. Maar eerst nog een korte fotostop aan het inkombord van het park.

Highway 12

Highway 12, ook wel “A Journey through Time Scenic Byway” genoemd is een All‑American Road. Deze weg staat bekend als één van de allermooiste in de USA. Het eerste deel van de weg van voor Bryce Canyon tot aan de afslag voor Kodachrome Basin hebben we al afgelegd. Vandaag rijden we het resterende deel van deze weg tot in Torrey, nog net buiten de parkgrenzen van Capitol Reef National Park.

We rijden door tot Escalante, een slaperig dorpje, waar we nog enkele boodschappen doen in de lokale supermarkt. Na Escalante begint het mooiste deel van de route. We passeren langs “Head of the Rocks Overlook”. Hier zie je de weg tussen het kale rotslandschap slingeren. Je hebt hier een heel mooi en weids uitzicht. Na een korte stop rijden we via enkele haarspeldbochten naar beneden.

Enkele kilometers verder heb je dan “The Hogback, een smalle strook waarover de weg loopt met langs beide zijden van de weg afgronden. Als we verder rijden verandert het landschap continu. Eerst is er een stuk met veel bos. Dit gaat geleidelijk over in een landschap met steeds meer en meer rode rotsen.

Capitol Reef National Park

Om 15u30 komen we aan in Capitol Reef, het enige van de vijf nationale parken in Utah dat wij nog nooit bezocht hebben. De rode rotsen langs de kant van de weg zijn echt indrukwekkend. Na een korte stop bij het visitor center waar we door een telescoop naar de zon hebben gekeken rijden we door naar Fruita Campground. Een groene oase met heel veel fruitbomen in een rode woestijn. Op de campground lopen herten rond. We eten wraps met omelet en groenten. Na het eten gaan we nog wat fruit plukken in de boomgaard naast de camping. Tegen betaling mag je hier fruit plukken om mee te nemen. Om ter plaatse op te eten mag je het zo plukken. Even voor zonsondergang doe ik met Fons het dagelijkse spel om ter eerste Jupiter en Saturnus te spotten. Fons wint bijna altijd.

’s Avonds in het amfitheater is er nog een lezing van een uur over de maan en de bemande maanmissies van 50 jaar geleden. Nadien staan er op de parking een tiental telescopen opgesteld om naar de sterrenhemel te kijken. Dit is een van de donkerste plaatsen ter wereld. De hogere ligging van dit gebied en de droge woestijnlucht zijn extra troeven voor een spectaculair uitzicht op de Melkweg die zelfs met het blote oog heel goed te zien is. 

Bryce Canyon National Park (26/09/19)

Bryce Canyon National Park

Om 6u30 gaat de wekker en eten we yoghurt met granola. Terwijl ik de camper klaarmaak voor vertrek (grijs en zwart water lozen, waterreservoir vullen) gaat Kim met de kindjes douchen in de douches van de camping. Om 8u20 parkeren we de camper op een grote parking tegenover de camping. Van hieruit vertrekken pendelbussen naar het park. Je mag met een camper maar zeer beperkt rondrijden in Bryce Canyon en je zou er ook zo goed als zeker geen parkeerplaats vinden. Het systeem van de pendelbussen in het park werkt heel goed en is aan te raden boven het gebruik van een eigen auto. Een nadeel is wel dat de bussen maar rijden tot aan Bryce Point. Maar dit is ook wel het mooiste deel van het park.

Bryce Point

De eerste stop waar we uit de bus stappen is Bryce Point, het verste punt dat de bus in het park komt. Als je dieper in het park wilt komen zal je te voet moeten gaan of heb je een auto nodig. Op Bryce Point heb je een mooi uitzicht van bovenaf over het amfitheater. Het genieten van dit mooie uitzicht wordt wel verstoord door de busladingen oude mensen met hun luidruchtige gidsen. Op naar de volgende stopplaats met de pendelbus.

Inspiration Point

Hier heb je verschillende uitzichten op het amfitheater, we vinden het hier mooier dan bij Bryce Point en het is hier een heel stuk rustiger. Voor het verste uitkijkpunt hier moet je nog wel een klein klimmetje overwinnen.

Sunset Point

Sunset Point is de volgende stopplaats; Dit is een heel drukke stopplaats vanwaar verschillende wandelroutes vertrekken. Wij wandelen via de Navajo Loop Trail het amfitheater beneden in, een wandeling van 2,5 km. Via een serie haarspeldbochten en een smalle slot canyon (Wall Street) bereiken we de bodem van het amfitheater, bijna 200 meter lager dan het startpunt. Beneden wandelen we door een vallei met veel ‘bristlecone pines’. Hier proberen we een identieke foto te nemen zoals we hier 9 jaar geleden hebben genomen maar nu met twee kindjes erbij. Via een andere serie haarspeldbochten wandelen we terug naar boven. Fons en Liza wandelen zeer vlot mee. Verschillende Amerikanen staan met verbazing te kijken en applaudisseren als wij voorbijwandelen of hun voorbijsteken. Dat is toch wel een beetje raar. Voor ons is het de normaalste zaak van de wereld dat Fons en Liza vlot kunnen volgen, toch zeker op dergelijke korte wandelingen. Op de parking zoeken we een picknickbankje voor de lunch.

Sunrise Point

Het laatste uitzichtpunt waar wij stoppen is Sunrise Point. Het uitzicht hier vinden wij niet zo spectaculair. Er volgt nog een korte stop bij het visitor center en bij de souvenirwinkeltjes vooraleer we door de pendelbus terug aan de camper worden afgezet.

Kodachrome Basin State Park

Na een kort ritje komen we om 15u30 aan op de camping van het kleine Kodachrome Basin State Park. Deze camping ligt in een soort van amfitheater met langs drie zijden omgeven door rotsen. ’s Avonds eten we pasta met tomatensaus. Het weer slaat ook nog om en er volgt nog een kort onweer.